Ludzie (homininy)

7 milionów lat
lub 1,6 metra przed dniem dzisiejszym

Epoka: keno­zoik / neo-miocen

Przod­ko­wie współc­zes­nych ludzi i wszyscy ich wymarli krewni, którzy również byli już ludźmi, oddziel­ają się od linii rodo­wej czło­wie­ko­wa­tych w Afryce. Do tego momentu można prześ­led­zić wspólne drzewo genea­lo­giczne wszyst­kich ludzi. Należą do nich Austra­lo­pi­the­cus afaren­sis (Lucy), Homo rudol­fen­sis, Homo habi­lis, Homo erec­tus, Homo nean­dertha­len­sis i wiele innych.
Rozwój dzisie­js­zego czło­wieka zaczyna się w Afryce. W kilku falach rozprze­strze­nia się on w Azji i Euro­pie. Doch­odzi do ciągłego mies­za­nia się różnych populacji.

Ilus­tracja Bernda Kammer­mei­era na podsta­wie dioramy z Muzeum Narodo­wego w Nairobi

Położe­nie konty­nen­tów w stosunku do siebie zasad­niczo odpowiada aktu­al­nej sytu­acji. Warunki klima­ty­czne zmie­niły się jedy­nie lokalnie.

Tę infor­mację w pros­tym języku znajdzi­esz na stro­nie evokids.de.


Około 7 milionów lat temu, a według najnows­zych badań praw­do­pod­ob­nie zaled­wie około 5 milionów lat temu, przod­ko­wie dzisie­js­zych ludzi i wszyscy ich wymarli krewni, którzy byli również ludźmi, oddzielili się od linii czło­wie­ko­wa­tych i małp człe­koksz­tałt­nych w Afryce.

Wyjaśnienie pojęć

W zakre­sie małp człe­koksz­tałt­nych (homi­ni­dae) można dziś goryle, szym­pansy i ludzi wraz z ich przod­kami ująć w jednej grupie Homi­ni­nae (czło­wie­ko­wa­tych).

Wszyst­kie gatunki z rodzaju Homo i ich ludzcy poprzed­nicy są zgru­powani jako homi­nini w wężs­zym sensie, tj. ludzie żyjący dzisiaj i ich (wszyscy wymarli) przod­ko­wie, ale nie wspólni przod­ko­wie szym­pan­sów i ludzi. Dzisie­jsze homi­nini obej­mują rodzaje Homo, Paran­thro­pus, Austra­lo­pi­the­cus oraz kilka innych.

Ilus­tracja terminów homi­ni­nae (obej­muje ludzi, szym­pansy i goryle) i homi­nini (także homi­niny, obej­muje tylko ludzi).

Wspólne drzewo genea­lo­giczne wszyst­kich ludzi można prześ­led­zić od oder­wa­nia się od linii szym­pan­sów. Znane są między innymi Austra­lo­pi­the­cus afaren­sis (Lucy), Homo ergas­ter, Homo rudol­fen­sis, Homo habi­lis, Homo erec­tus, Homo nean­dertha­len­sis i wiele innych.Inne homi­n­idy, takie jak B. Rama­pi­the­cus lub Gigan­to­pi­the­cus (oba znale­zione w Indiach lub Mega­n­thro­pus z Jawy, są najpraw­do­pod­ob­niej przod­kami orangutana).

Rozwój czło­wieka rozpo­c­zął się dzisiaj w Afryce. W kilku falach rozprze­strze­nił się on w Azji i Euro­pie. Nie mogło się to jednak zdar­zyć przed opano­wa­niem używa­nia ognia, które według nows­zych odkryć miało miejsce dopiero w starym plejsto­ce­nie (0,8–1,8 mln lat temu). Najstarsze udoku­men­to­wane pale­niska, które niewąt­pli­wie zostały stworzone przez ludzi, poch­odzą z jaskini Wonder­werk w Połud­nio­wej Afryce i mają około miliona lat.

Około 800 000–700 000 lat temu Homo erec­tus zasied­lił Azję Środ­kową i Wschod­nią, a nieco później, około 650 000 lat temu, Europę, gdzie wystę­puje jako Homo heidel­ber­gen­sis (później Homo erec­tus). Droga, którą podążył Homo erec­tus do Europy, nie została jeszcze wyjaś­niona. Wszyst­kie analo­giczne wcześ­nie­jsze znale­ziska między Afryką a Europą są znacz­nie młodsze niż żuchwa znale­ziona w Mauer nieda­leko Heidel­bergu. [KHB]

Sche­ma­ty­czny diagram ewolucji homi­ninów. Źródło: Martin0815, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=6527468.

Komentowanie jest wyłączone.