Fotosynteza

2500 milionów lat
lub 610 metrów przed dniem dzisiejszym

Epoka: proter­o­zoik / sider

Komórki rozwi­jają zdol­ność coraz wyda­j­nie­j­nie­js­zego wytwarza­nia ener­gii ze świa­tła słon­ecz­nego. Powsta­jący tlen przez miliony lat prowadzi jedy­nie do twor­ze­nia nier­ozpuszcz­al­nych w wodzie soli metali w ocea­nach. Powstają potężne warstwy rudy odkryw­kowej, które nadal eksploatujemy.
Stęże­nie żelaza w wodzie spada, tak że wystę­puje wolny tlen. Jest on jednak trujący: pierwsze poważne wymier­a­nie („wielka kata­strofa tlenowa”) dotyka więks­zość gatun­ków. Orga­nizmy żyjące w środo­wisku bezt­lenowym pozostają nien­a­rus­zone. Rozprze­strze­niają się nowe gatunki, które tole­rują tlen lub mogą nawet czer­pać z niego dużo energii.

Pierwszy tlen dost­aje się do atmos­fery, jego udział stale rośnie. Jedno­c­ześ­nie spada zawar­tość dwut­lenku węgla. Ziemię w więks­zości pokry­wają oceany. Tylko kilka stoż­ków wulka­nicz­nych lub wznie­sionych frag­men­tów skorupy ziemi (kratonów) góruje nad powier­z­ch­nią wody.

Tę infor­mację w pros­tym języku znajdzi­esz na stro­nie evokids.de.


Komentowanie jest wyłączone.